Categorie archief: Maatschappij

Dtv: gekraakt beleid

Een tijdje geleden moest de Osse wethouder Van den Bergh erkennen dat de gemeente eigenlijk niets kan doen tegen leegstaande woningen. Er is woningnood, er staan woningen leeg en that’s it. Meer kan Oss niet doen.

Even een paar stappen terug. Politiek gaat over het verdelen van schaarste. In Nederland ligt op bepaalde delen van onze schaarse ruimte een “woonvergunning” of “bedrijfsvergunning”. Het woord “vergunning” is een afgeleide van “gunnen”, net zoals het woord “gunning”. Dat laatste woord gebruiken we bijvoorbeeld bij het toewijzen van een aanbesteding. We “gunnen” een aanbieder de opdracht, waarbij deze ook verplicht is te leveren. Bij een bouwvergunning is dat niet anders: een woning is om in te wonen. Je moet leveren, dat is het doel van de vergunning op de geclaimde schaarse ruimte.

Lees verder

Dtv: Referenda

Op het eerste gezicht lijkt het opvallend dat de meeste voorstanders van een referendum, het vooral willen inzetten voor onderwerpen waar zij pertinent “tegen” zijn. Opvallend. Totdat je ziet hoe de campagne gevoerd wordt waarin je makkelijk voorbij kan gaan aan de inhoud. Dan is de roep om een referendum een stuk makkelijker te begrijpen.

Onze gekozen politici moeten vaak genoeg afwegen tussen belangen van individuen of groepen en het maatschappelijk belang, of maken beleid voor een uitvoeringsopdracht die nou eenmaal bij de gemeente ligt. Vaak gaan er maanden of jaren aan uitzoekwerk en overleggen aan een beslissing vooraf. Onderzoek wordt gedaan, argumenten gewogen, belangen worden beoordeeld en er wordt flink aan het voorstel geschaafd. En als het dan eindelijk bijna zo ver is, roepen mensen die het oneens zijn met het resultaat ineens om een referendum. Want dat zou dan het summum van democratie zijn.

We hebben inmiddels op landelijk niveau verschillende referenda gezien, inclusief het Brexit-referendum bij onze buren. We hebben hier, en daar, aan de andere kant van de plas, kunnen zien hoe dat gaat. Referenda blijken maar al te vaak de speelbal van populisten en tegendraadse figuren die het met de waarheid niet zo nauw nemen. Achter desinformatie aanlopen en het huidige bestuur een hak willen zetten is makkelijker dan je verdiepen en vervolgens een rationele afweging te maken. Ook in Oss zien we ze, mensen die desinformatie onder hun aanhang niet tegenspreken of zelfs actief verspreiden.

En als het resultaat van het referendum dan weer niet naar de oren van de tegenstemmers is, het raadgevende resultaat genegeerd wordt of een voorstel na wijzigingen alsnog wordt doorgevoerd, zijn de rapen helemaal gaar. Niks dan ellende.

Nee, het geloof in een referendum als idee voor een betere democratische beleving is wat mij betreft naïef. Doen we er niet beter aan om mensen veel meer te betrekken bij alle afwegingen en het volledige proces? Natuurlijk, dat kost inzet van alle partijen. Maar democratie is nou eenmaal hard werken en geen kwestie van achterover hangen en klagen. En soms blijven we het oneens. Ook dat is de realiteit.

Deze column schreef ik voor lokale tv zender Dtv.

Genoeg van vuurwerk

ANALYSE – Aankomende januari zullen we ongetwijfeld weer horen voor hoeveel miljoenen er schade is aangericht en hoeveel mensen er gewond zijn geraakt tijdens deze vuurwerkperiode. Oogartsen en hulpverleners zullen opnieuw hun bezwaren uiten tegen de verkrijgbaarheid van consumentenvuurwerk. Huisdiereigenaren plaatsen berichten op Facebook over hun bange honden, katten en paarden. Elk jaar opnieuw.

Maar hoe erg is het nou werkelijk en wat heeft Nederland er voor over om deze traditie voort te zetten?

Lees verder

Dtv: Vuurwerk

De decembermaand is aangebroken en het voelt alsof we van feest naar feest gaan. Het toppunt is natuurlijk het vieren van het voltooide rondje rond de zon. Met vuurwerk. En daar moeten we maar eens vanaf.

Wekenlang klinken de illegale knallen. Honden en katten zijn van de leg, om van kippen, koeien en wilde dieren nog maar te zwijgen. De laatste twee dagen van de maand is het langdurig bal, en als de klok twaalf slaat rent Nederland naar buiten en knalt zich kapot.

Want dat is het. Elk jaar bittere ellende met illegaal en met legaal vuurwerk. Als het plotselinge rookgordijn als fijnstof is neergeslagen, zitten we met een berg troep, zijn dieren nog dagen van slag, is er voor miljoenen vernield en hebben talloze mensen brandwonden opgelopen, vingers verloren, of zijn blind of doof geworden. Meer dan 1000 mensen worden in een paar dagen slachtoffer, waarvan de helft alleen maar stond te kijken. En dat elke jaarwisseling opnieuw.

Eerlijk is eerlijk, in het verkeer vallen dagelijks ongeveer evenveel slachtoffers. Maar daar steken we dan ook miljoenen in om dat aantal omlaag te brengen. Maar bij vuurwerk vinden we het ineens prima? Vuurwerk is heilig verklaard? Zijn we als land niet veel beter af met een algehele stop op het zelf afsteken van deze explosieven?

In Oss gaat het elke keer om tienduizenden euro’s schade, diverse auto’s en schuurtjes gaan in vlammen op. De meeste mensen hopen op een beter begin van het nieuwe jaar. Tradities zijn goed, maar geen excuus je verstand uit te schakelen.

Laten we niet langer eigenwijs zijn en eens kijken hoe andere landen het doen. Ze houden grote vuurwerkshows, of zorgen voor een prachtig visueel spektakel met drones en muziek. Ook een middelgrote gemeente als de onze kan het voortouw nemen en één en ander organiseren. Tel gezamenlijk af op een plein in het stadscentrum of je dorp, en stap vervolgens veilig en schoon het nieuwe jaar in. Misschien even wennen, maar de natuur, onze huisdieren en tal van mensen zullen er dankbaar voor zijn. Zo kan het ook.

Ik wens jullie alvast een veilige jaarwisseling.

Deze column schreef ik voor Dtv.

Dtv: Boeman Brussel

Politiek is een mooi fenomeen. Je kan er alle kanten mee op, maar toch boven alles, kan je politiek de schuld geven. Maakt niet uit waarvan. De politiek doet niets, doet het verkeerd, doet teveel of doet het te laat. Er is altijd wat.

Opvallend wordt het wanneer politici zelf de schuld geven aan de politiek. Regeringspartij VVD had er een handje van om in ons nationale parlement te zeggen dat één en ander “moest van Brussel”. Dat ze op een eerder tijdstip zelf in Brussel voor bepaald beleid hadden gestemd zeggen ze er dan niet bij. Liever afschuiven dan uitleggen, het verre Brussel als grote boeman. Makkelijker kan bijna niet, want maar weinig mensen weten hoe het er in de Europese politiek aan toe gaat.

Deze week zijn het Europese verkiezingen, maar kiezen we de Europese Commissie, Europese Raad, Raad van de Europese Unie of het Europese Parlement? Ik vrees dat veel mensen het antwoord schuldig moeten blijven. Laat staan dat ze de lijsttrekkers en bijhorende ideeën van deelnemende partijen kunnen noemen.

En eerlijk gezegd kan ik het ze ook niet kwalijk nemen: Nederlandse politici nemen al lang een loopje met de waarheid omtrent de EU en onze media interesseert de EU ook niet echt en dus komen die politici er nog makkelijk mee weg ook.

Overigens is het voor de nationale en lokale politiek niet veel beter, mensen geloven makkelijker iets dat op Facebook staat, dan dat ze een uitgebreid achtergrond artikel lezen. En bepaalde politieke partijen maken daar dankbaar gebruik van. Het levert meer op om mee te schreeuwen met de meute, dan uitleg, nuance en oplossingen aan te dragen. We staan er niet goed voor en als we zelf niet actief aan de slag gaan, vrees ik dat het voorlopig ook niet beter zal worden.

Stelling: we verdienen meer aandacht voor de internationale politiek.

Deze column schreef ik voor lokale tv zender Dtv.

4 mei: woke onzin

Sinds een jaar of 30 ben ik actief aanwezig bij de jaarlijkse 4 mei Dodenherdenking in Oss. Naarmate ik wat ouder wordt en de politiek verandert, maak ik de herdenking bewuster mee. Er is in onze gemeente ruimte voor verhalen die aanzetten tot nadenken, tot reflectie. Tenslotte is “dit nooit meer” de kern van het herdenken en de basis om vrijheid door te geven. Lessen trekken uit de geschiedenis, het heden koppelen aan het verleden. Het schoot me laatst te binnen vanwege een bericht op social media over de verwoesting van het Institut für Sexualwissenschaft.

Lees verder

Dtv: Fatbikes

Ik vroeg een aantal vrienden met schoolgaande kinderen naar hun mening over fatbikes. Ze waren het snel eens: spuuglelijk, maar als het voorkomt dat er een brommer gekocht wordt, is dat tenminste een voordeel. Ah ja, brommers, snorfietsen en scooters, die lawaaierige stink dingen zie je gelukkig steeds minder, een e-bike is een prima alternatief. Maar dat is meteen waar de schoen wringt: waarom worden de fatbikes gezien als vervanger van brommers?

Lees verder

Dtv: Oss Regenboogstad

Het is alweer 10 jaar geleden dat toenmalig wethouder René Peters begon met de website “zo doen we dat in Oss”. Op deze website stond een verzameling mensen die zich hard maakten voor de acceptatie van homo’s, lesbiennes, bi-seksuelen, transgenders en interseksuelen, de LHBTI’ers. Van een pastoor, tot aan jeugd-vrijwilligers, van onze burgemeester, tot aan de leraar, allerlei mensen spraken zich uit. De boodschap was eenvoudig: iedereen mag er zijn. Zo doen we dat in Oss.

Lees verder

Dtv: Deelscooters? Liever niet!

Sinds kort is een Brabantse miljardair de nieuwe eigenaar van een deelscooter bedrijf. Deelscooters, deelsteps en deelfietsen, je ziet ze helaas steeds vaker. Helaas? Ja, helaas. Want laten we wel wezen: dit concept bestaat vooral uit marketing en het overnemen van de publieke ruimte. Het gaat natuurlijk al mis bij de naam van die dingen. Delen klinkt sociaal, maar hier wordt niets gedeeld. Delen doe je met familie, vrienden en buren, als je moet betalen, is het huren.

Lees verder

De gekte voorbij?

Zo’n vier jaar geleden konden kandidaten en kiezers nog beweren dat ze niet wisten hoe gek het bij de nieuwe partij Forum voor Democratie was. Er was op internet al veel aandacht voor de bizarre uitspraken van Thierry Baudet geweest en ook de media rapporteerden nogal eens over zogenoemde “incidenten”. Maar eerlijk is eerlijk, als je echt wilde, kon je dat negeren of afdoen als “overdreven”.

Lees verder